Koşu Keşif

 Sonsuz Beyazlığın Çağrısı: Neden 100 Mil? 100 mil = 160 km. 8 yıl önce koşmaya başladığ ımda bu mesafenin koşulabileceğine inanmam çok zordu. 2018 yılında ikiz çocuklarım doğduktan sonra sürekli mesafeleri artırdım; 10, 15, 21, 30 derken 42 km+ anlamına gelen ultra maratonlar koşmaya başladım. Bugüne kadar biri 100 km olmak üzere 15 civarında da ultra maraton bitirdim. 160 km hâlen çok uzun bir mesafe görünmesine rağmen Tuz Gölü 100 mil yarışı bir gün koşabilirim dediğim bir yarış hâline gelmişti son 3 yıldır. Bunda Tuz Gölü'nde daha önce iki defa 40k koşmam, bu yarışların kürsüye en yakın bitirdiğim yarışlar olmasının da etkisi vardı. Patika yarışlarında özellikle parkur teknik, kayalık, çarşak iniş ve çıkışlara sahipse buralarda genelde çok yavaşlayıp zorlanıyorum. Ancak Tuz Gölü benim bu defolarımı nispeten örten, ayağınızın altında hışır hışır tuz sesleriyle dümdüz tuz "çölünde" sonsuzluğa koştuğunuz bir yarış. Peri Kartin takım arkadaşlarımızla yaptığımız antrenman ...

  Yılın Son Dansı: Planlanmamış Bir Randevu Antalya Ultra, yılın son yarışı konumunda olan ve "Maviden Beyaza" sloganıyla insanı kendine çeken bir parkur. Ancak o tarihlerdeki takvim yoğunluğu ve hızlanma hedeflerim nedeniyle bu yıla kadar radarımda değildi. Geçen sene Feslikan ve Saklıkent gibi yaylaların karlar altında kalıp parkurdan çıkarılması, Mersin’den giden arkadaşlarımın o anormal doğa şartlarındaki mücadelesi bize yarışı anlık olarak takip ettirmişti. Arkadaşlarımsa o kadar keyif almışlardı ki, 2025 kayıtları açılır açılmaz yerlerini ayırttılar. Benim ise hâlâ niyetim yoktu; ta ki yazın Niğde Aladağlar’ın yüksek rakımlı havasını soluyana dek. Ruhum, makalelerimde sıkça değindiğim bizi zorlarken geliştiren "İstenilir Zorluk" (Desirable Difficulties) prensibiyle yeni bir serüven arıyordu. Servet Şanlı abimin teşvik edici mesajlarıyla, yıl kapanışını 57K parkurunda yapmaya karar verdim. Mersin’den 10 kişilik bir ekip olarak iki araba yola çıktık; hedefi...

  Kapadokya Ultra Trail, kendi sloganındaki gibi benim için hiçbir zaman sadece bir yarış olmadı. 2018 yılında sahilde kendi kendime ufak ufak koşulara başladıktan bir süre sonra, YouTube'da koşu ile ilgili videoları izlerken “patika koşusu” diye bir alan olduğunu Kapadokya Ultra Trail ile öğrenmiştim. Ne kadar büyüleyici bir ortamda koşulduğunu, o kolektif heyecanı görünce patika koşusuna başlamak ve Kapadokya’da koşmak benim en önemli motivasyonlarımdan biri olmuştu. İlk Deneyimler: 38K ve 63K Bu hayalimi ilk olarak 2021 yılında 38K parkurunda koşarak gerçekleştirdim. Ancak aklım bu sefer de daha erken saatte başlayan ve neredeyse Kapadokya coğrafyasının en özel yerlerini görebildiğiniz 63K parkurunda kaldı. Bir sene sonra 2022 yılında ise bu sefer çok sevdiğim arkadaşlarımla uzun süre birlikte koşarak 63K hayalini gerçekleştirdim. Bu parkura bayıldım. En sevdiğim ultra parkurlarından biri oldu. 2023'te bir kez daha aynı parkurdaydım. Hedefim daha kısa sürede bitirmekti bu se...